Jaap Schot, 28 september 2000
SCHEMA / OVERZICHT
Het systeem
De civilisatie zit zo in elkaar als beschreven in het verhaal over de kolonisatie van het land van de Weigeraars. Er zijn dan die groepen: de kolonisten (de gebruikers van de txaenz van de overwonnen Weigeraars), de politie/bezettingstroepen, de thuisblijvers/goede-bedoelers, de juristen, de priesters, de gebruikten, de drugsdealers.
- De Verweggiaanse thuisblijvers / Goede Bedoelers leven vrij en dus verstandig+wordend voort in hun cultuur, ze worden verstandiger omdat hun cultuur naast die van de Weigeraars binnen kwam te staan in een enkel systeem. Het weigeren te helpen en samen te werken was fout, maar de Weigeraarscultuur bestond niet alleen daar uit. Ontmoetingen met andere culturen zetten aan tot weer zelf doordenken, in plaats van puur vanzelfsprekend doorgeven van de oude tradities.
- De kolonisten-bezetters-bezitters-dwingers-bazen-slavenhouders-mensengebruikers ontaarden vanuit hun eigen cultuur gezien en ontaarden als medemens, omdat ze de Weigeraars gebruiken DUS niet als mensen maar als robots opvatten, hen daartoe reduceren, door dwang, door mishandeling en dreigen met het herhalen daarvan ["strafbaar stellen"], door scholen (het werkwoord) en andere vormen van 1. dom en 2. 'onkundig om zelf zonder vreemde leiding te leven' te maken en te houden. [Twee van die vormen zijn: 1. het verhinderen van de toegang tot waar de mensen aan het werk zijn: 'verboden toegang' en 'op school moeten zijn' en 2. sport als ze 'vrij' hebben van gebruikt worden / geschoold worden.] Op school worden verkeerde begrippensystemen (foute en onvolledige analyses) aangebracht en er wordt voorkomen dat de leerlingen datgene zien wat de bemanning van 'het systeem' geheim wil houden. [Daarvan maakt wat er gedaan wordt met en door de gebruikten het voornaamste deel uit en wel naast het sowieso geheime overleg en doelen-stellen van de gebruikers.]
- De politie-bezettingstroepen waren aanvankelijk uitsluitend gerecruteerd uit de kolonisten, pas later, na veel scholing, mede en zelfs uitsluitend door Weigeraars, die opgehouden zijn zich deel te voelen van hun onderdrukte volk, resp. hun laaggeplaatste klasse. Om dat 'verraad' mogelijk en zelfs waarschijnlijk te maken werden twee dingen eerst gedaan (gebeurden twee dingen eerst): 1. het ruimtelijk uiteenhalen en economisch leeghalen van de familie- en stamverbanden der Weigeraars 2. iedere Weigeraar werd opgevat als en opgevoed tot enkeling: alleen, los, werd elk kind gestraft en beloond: individuele schuld en verdienste.
De gebruikers spreken van het politieapparaat. Net als bij de rechterlijke macht en het gevangeniswezen. Ambtenaren en beroepsmilitairen maken ook deel uit van dergelijke apparaten. Om zo, als functionaris, deel uit te kúnnen maken van een apparaat moeten er in de persoonlijkheid geen bindingen meer functioneren met het te onderdrukken streven van de gebruikten naar betere levensomstandigheden. [In Zuid-Amerika leerden de militairen in opleiding in antwoord op 'Wie is de vijand' roepen 'Het volk'. Was op televisie. Alles wat ik bespreek was op televisie. Televisie is de verrekijker waarmee Verstandië te zien is.]
De taak van de politie is het gehoorzamen aan geboden / voorschriften af te dwingen en het overtreden van beperkende bepalingen (wetten / verboden) op te sporen en met mishandeling te verbinden zodat het in de overtreders daarmee geassocieerd raakt. Het doel (van de Goede Bedoelers) met politie is 1. mensen af te schrikken van wetsovertreding en 2. bij diegenen bij wie dat niet gelukt is: herhaling (van overtreding en ongehoorzaamheid) te voorkomen. De taak van de gebruikten is dit niet (in) te zien en niet op te merken. Het is onmogelijk het niet te KENNEN, uit ervaren en als volgend uit de aangeleerde gedragsdeterminanten (normen en waarden en zo). Het functioneert allemaal heel anders, vandaar dat 'onbewust en ondoordacht houden' gewenst is.
Aanvankelijk is de politie er tegen alle (andere) gebruikten, nooit tegen enig gebruiker. Het gewennen van de Weigeraars, generatie na generatie, aan hun leven onder bezetting, werd 'emancipatie' genoemd en kwam er op neer dat men hen deed geloven dat zij de medeburgers waren van de gebruikers. Men bracht hen ertoe elkaar te gebruiken en men (bezetters + priesters + juristen) wist alle solidariteit tussen Weigeraars tot nul te reduceren en te vervangen door 'medemenselijkheid', die de bezetters insloot en later alle aanwezige mensen. Om logisch en consistent te blijven in de tot deze mystificatie strekkende propaganda moesten de wetten voor allen, gebruikers en gebruikten gaan gelden. De schadelijkheid voor de gebruikers van die vanuit het systeem gezien totaal absurde regeling kon en kan slechts door een ondoorzichtig web van juridische trucs worden tenietgedaan. De nieuwsdiensten leveren daar dagelijks de prachtigste voorbeelden van [ bijvoorbeeld: gebruikers die te oud en te ziek geacht worden om terecht te staan]. Recht is koopwaar, net als alles wat bestaat en gedaan wordt, binnen de civilisatie. Boetes zijn de prijs in geld van een wetsovertreding. Wie betalen kan mag dat overtreden dus, openlijk. Wie veel betalen kan speelt O.J. Simpsontje en in dat spelletje is weer veel meer te koop. - De juristen voerden de begrippen in die het systeem een spraak gaven en díe termen (zoals: bezetting, dwang, geweldpleging, mishandeling, roof, mensengebruik, vernedering, slavenhouderij) vervingen waarmee de Weigeraars zowel als de Verweggiërs de feiten der kolonisatie beschreven / benoemden. Die ingevoerde juristerij-termen waren onder andere: 'schuld' (bestemd om het in zichzelf waarnemen van de angst tegen te gaan), straf (= mishandeling met toegevoegde smoes in juristenpraat), 'berouw', 'boete', 'recht', 'voorrecht' en 'plicht'. Als het lukt ontnemen ze de overwonnenen zelfs heel hun taal.
Algemene regel: geef het slachtoffer (de verliezer, de aangevallene) de schuld: winnen = schuld delgen. Het maakt niet uit waar dat winnen plaats vindt: in het gevecht, op de markten, in verkiezingen of in het juridisch proces.
De Weigeraars hebben een enkele fundamentele fout gemaakt, ze hadden geen superieure bewapening en krijgsorganisatie, anders, met een beetje geluk, hadden ze gewonnen. En dan was hun gedrag ook zedelijk en juridisch juist geweest: alle Justiz ist Siegerjustiz. Als de gekleurde volkeren er aan gedacht hadden alle aankomende Europeanen te doden, hadden ze zich onmetelijk leed bespaard. Maar daar waren ze niet slim genoeg voor. Eigen schuld.
Zolang er nog afstammelingen van de overwonnenen leven krijgt geen kolonist het door zijn strot gewrongen dat hij door roofmoord in handen heeft gekregen wat aan de voorouders van die afstammelingen behoorde. [Zie USA, Rhodesia, Australië, enz., enz..] Een volk dat de kolonisten welkom heette, werd niet anders behandeld dan een volk dat zich verdedigde / verzette. - De priesters voorzagen de gebruikten (Weigeraars) van een 'taal van het geloof': in hete gunstigste geval een manier om hun culturele tradities enigszins in ere te houden en zich delen ervan die niet in strijd waren met gehoorzamen te blijven herinneren. Bovendien was de religie een middel om weg te dromen, het aardse tranendal te vergeten, te hopen op beter, dan maar na dit leven. [Kindsoldaten die met een sleutel voor de hemelpoort rond hun nek de oorlog in gingen, jonge mannen die zich in zelfmoordacties een rechtstreekse toegang verschaffen tot het paradijs met de hoeries er in, zo wordt de niet-christelijke variant voor televisie besproken. Ik ken die werkelijkheid niet, ik zie en hoor televisieprogramma's. Punt.] De voorbeelden tussen haakjes betreffen een ander gebruik van 'de taal van het geloof', namelijk het inspireren-tot en het zegenen-van het inzetten van gebruikten als kanonnenvoer.
De priesters zijn evenzeer dienaren / medewerkers van de bezetters als de juristen. - De drugsdealers vormen een aparte categorie.
Zich drogeren, dat doen ze allemaal, die overwonnen volkeren, of ze gebruikt worden of niet. De lieden die ik hier 'drugsdealers' noem leveren de psychotrope (bewustzijnsveranderende) spullen (om in te nemen, zich mee te vergiftigen) en de gelegenheden (tot wedden / gokken) en de vertoningen / ervaringen (van film, theater, ballet tot achtbaan, kermisattracties van allerlei aard tot video'games' enz.) [Theater en ballet en concert zijn afkomstig van het bezig houden van de verveelde edelparasieten, maar zoals alles zijn ook deze voor volksvermaak te verveelvuldigen.]
De 'drugsdealer' leeft (= is als zodanig bezig) bij de gratie van het feit dat de geciviliseerden niet LEVEN (= volledig en harmonieus functioneren met al hun organen en lichaamsfuncties) in hun rolvervulling in de civilisatie. De edelparasieten zowel als de succesvolle gebruikende gebruikten als de gebruikte gebruikers, zelfs de puur gebruikten, ze hebben als de dieren die ze onontkoombaar zijn levensomstandigheden die niet voor hen deugen. Ze voelen zich daardoor ongelukkig, dat is net zoiets als pijn: een bericht van het lichaam als geheel 'er is iets mis', maar geciviliseerden leren niet luisteren naar wat hun lijf meldt. De pijn wordt gestild en de melding van onvoldoend functioneren ("Alarm, verveling !") wordt overstemd met bewustzijnsveranderaars: prikkels van welke aard dan ook. Dat is wezenloos gedrag, maar het overstemt dit 'gevoel van onvoldaanheid en onvrede', en daar gaat het ze om.
Dit geldt voor de gebruikten. En de ongebruikten kunnen ook niet LEVEN, zelfs al weten ze nog hoe dat moet en hebben ze de vaardigheden nog, in de eerste generatie(s): hetgeen ze daarvoor nodig hebben is hen ontnomen: de spullen, de ruimte, de gelegenheden, de txaenz. - De gebruikten.
Die Weigeraars die niet zo goed kunnen fantaseren met gebruikmaking van die taal van het geloof, 'zetten het op een zuipen'. Zich drogeren, dat doen ze allemaal, die overwonnen volkeren, of ze gebruikt worden of niet. Ze zijn kapot, psychisch, en dat is, ze kunnen niet anders meer denken: hun eigen stomme schuld, want het systeem is heilig.
Het systeem bestaat uit roofmoord, slavenhouderij en 'civilisatie' [die ook wel 'cultuur' genoemd wordt als ze de gezamenlijke afgedwongen kunstjes bedoelen die 'kunst' genoemd worden. Waarom dat eren van het werk van de gebruikten? Antwoord: omdat de gebruikers ermee tegen elkaar opbieden, opscheppen, pochen. Slaven zijn immers bezit, bezit wordt zo mogelijk gebruikt als teken van 'kunnen dwingen', = 'status'. Als zodanig zijn unieke (eenmalige) en moeilijk-te-maken dingen zeer geschikt.].
De religie kan alleen maar helpen, niet dienen
Het helpt niet de drank te verbieden, dan nemen ze (de vernederden en vertrapten) een drug die de profeet nog niet kon kennen. Mohammed heeft XTC niet gekend, dus niet verboden. [En dan zie je meteen hoe oppervlakkig dat aanhangen van zo'n godsdienst is: ze proberen helemaal niet een reden NU HIER te vinden die de profeet zou hebben om XTC goed of af te keuren. Slaven zijn slaven en daarom gehoorzamen ze en blijven onverlost. Het is niet fout alcohol te drinken omdat de profeet het verboden heeft, maar de profeet zag dat het fout was en meldde kennelijk niet uitgebreid waarom. Die redenen, daar gaat het om. Niet slechts misbruik is fout, alle gebruik is fout. Het is de taak van iedereen om uit te zoeken waarom, niet om te geloven en niet om 'uit de hoogte' spottend ongelovig te zijn. Het gaat er ook niet om waarom de profeet toen daar meldde dat het fout was, het gaat niet om wat elders is en/of waar dan ook was, het gaat er om wat hier nu is. En wel voor iedereen om dat deel daarvan dat hij kan waarnemen omdat het hem zintuiglijk en anderszins als KENbaar gegeven is. [Misschien is Allah wel die Gever. en als men het mij vraagt is het niet de Zijn bedoeling dat je een goed geheugen, kijk maar hoeveel namen, merken en gebeurtenissen je onthoudt en goede zintuigen en zo hebt, om te doen alsof je zelf niet kunt denken en moet gehoorzamen. Zijn wil is dat je goed gebruikt en voor belangrijke dingen, wat Hij geeft en gaf. De God van de Christenen, die achten vele gelovigen in ieder geval zo te zijn.] Het is niet de bedoeling van de profeet zich boven zijn hoorders te verheffen, het doel van de profeet meldt hij zelf. Lees het boek. Het is ieders taak zijn eigen profeet te zijn: zelf te schouwen wat is. Het gaat niet om hemelse visioenen, het gaat over bijvoorbeeld over psychotropengebruik, en over 'je laten amuseren / verstrooien'. Is het juist dàt de plaats in te laten nemen van het (laten) veranderen van je omstandigheden en van je gedrag, zodanig dat er zonder psychotropen en al doende LEVEN komt en de verveling / de leegte verdwijnt. De profeet is niet je bediende die voor jou 'schouwt' en je (voor jouw gemak, om jou txaenz te sparen) de resultaten netjes in het heilige boek schrijft.] maandag 2 oktober 2000 21.34||
=======================
De vraag van onderworpen volkeren naar drugs wordt veroorzaakt door [= is de schuld van] de kolonisten. Voor de kolonisatie waren die volkeren niet 'aan de drank'. Ze hadden 'drugs', maar hadden in hun CULTUUR !! het gebruik daarvan tot niet-dodelijk-peil weten terug te houden. Dat blijkt uit het feit dat ze er nog waren en zelfs niet laveloos werden aangetroffen. [ Hier betekent 'CULTUUR' dus niet 'geheel van afgedwongen kunstjes', maar: 'geheel van onderwijzend doorgegeven vaardigheden in o.a. 'zich gedragen', omgaan met aanwezige gevaren, omgaan met de omgeving waarvan je leeft.]
Het woord 'cultuur' in twee zulke echt overlaploze betekenissen gebruiken is een schoolvoorbeeld van misleiden door aan de taal te rommelen.
DE VEROORZAKING door het systeem
Ook ziekten als BURN-OUT en CVS [ Chronisch-Vermoeidheids-Syndroom] zouden wel eens van die door-gebruik(ers)-geïnduceerde ziekten kunnen zijn. [Veel mensen die erdoor getroffen worden blijken een ingebouwde slavendrijver te hebben, ze heten dan 'ambitieus' en 'perfectionistisch'.]
Het is duidelijk dat dan toch de dragers ervan als veroorzakers zullen worden opgevat. Het systeem en haar bemanning zijn immers heilig en soeverein. 'Blame the victim.'
Vanavond hoorde ik een opperkeuringsarts dit syndroom beschrijven als 'een gerucht' waarin geloofd wordt en waarbij de namaak-patiënten, die 'een verklaring ziek te zijn' wensen, symptomen aanmaken, zoals de heilige nonnen in de middeleeuwen. Die nonnen kunnen wij, van deze afstand in de tijd, wel erkennen als > door priesters met een vals bewustzijn opgescheept en door de toenmalige maatschappelijke stand en gang van zaken zonder veel alternatieven om 'iets opmerkelijks te presteren'<. Ook de hysterie rond 1900 in West-Europa kwam niet uit de vrouwen in kwestie, maar via hen uit de samenleving.
Het gebeuren en hoe het te begrijpen
In onze tijd na de val van het Stalinisme hebben we te doen met een nieuw 'DE ZWEEP ER OVER'. De gebruikers gaan er weer fris tegenaan, in de hele Westerse wereld en dat is zowat het hele aardoppervlak. De gebruikende gebruikten, de gewonen, loonafhankelijke consumenten, consumeren het goedkoopste van die kwaliteit (= drukken de lonen) en investeren in aandelen en wel om daarvan zonder tegenprestatie koerswinsten binnen te halen: koopkracht zonder tegenprestatie in txaenzbesteding: de mensen die met die koopkracht tot dienen / diensten gedwongen worden, krijgen er niets voor terug van wie hen dwingt. Ze krijgen enig geld, waarmee ze op hun beurt hun medeslaven tot iets nodigs of onnodigs kunnen dwingen. Economie gaat niet over ruilen: centraal in het economisch gebeuren staat 'de gewapende gewelddadige' die ONS verhindert te nemen wat wij nodig hebben (te doen wat wij nodig moeten). Niet centraal daar staat de handelaar of de vaardige verwerker of maker of helper.
Dit 'procesmatige economische' gebeurt (wordt gedaan) nadat de gebruikten volstrekt ontdaan zijn van inzicht in hun situatie. Ze GELOVEN ECHT dat ze vrije burgers van een vrije samenleving zijn en dat ze geen slaven-in-zelfbezit zijn. Ze kennen die termen helemaal niet. [Bij 'slavernij' denken die sukkels aan handel in halfgeklede negers en/of in dito 'blanke jonge vrouwen' of Filipijnse dienstmeisjes.]
Aangepast en door 'zo-begrijpen' bedrogen
Deze aangepaste mensen zijn zover heen dat ze blij zijn met 'totale (volledige) werkgelegenheid'. Werkgelegenheid is net als txaenz een zeer algemene term, die zowel een kwalitatieve als een kwantitatieve inhoud-betekenis heeft: er is een hoeveelheid werk, maar er is ook geen werk zonder hoedanigheden. En werktaken kunnen in meerdere of mindere mate passen bij wat de werknemer met plezier heeft leren doen. Meestal is er helemaal geen plezier in het werk, de taak, het kunstje dat 'ze' de werknemer laten doen voor de kost. ['Ze', dat zijn de werkdoorgevers, de echte 'werkgever', de bron van de werkgelegenheid is de bezitter die een kunstje kiest dat voor hem gedaan moet worden door de loonafhankelijke, voor diens kost.] Maar de ['werknemer' genoemde] gebruikte wordt door die naamgeving EN NAAMGEVING DOET ER TOE !!! tot initiatiefnemer (hij neemt, resp. accepteert immers) of minstens tot 'vrije kiezer' gemaakt in zijn en andermans bewustzijn, in het bewustzijn van wie deze termen gebruiken. Dat is het hele verhaal: door TERMENKEUZE wordt het valse bewustzijn geschapen en in stand gehouden. [Zie het begrip 'nieuwspraak' in '1984' van Orwell. Maar let op: wat ik in deze opstellen aanwijs is dat juist ook 'oudspraak' de gebruikers parten speelt. Die aanwijzing mis ik node bij Orwell, die doet alsof Shakespeare tot waarheid leidende taal gebruikte. "Oudspraak is o.k."? Nee beslist niet.]
==================//\\===============
De nobele wilde (= vrije mens, het vrij en gelijk geboren kind) was in de buurt van (ja omgeven en gehanteerd door) de civilisatie vaak een kort leven beschoren.
Het is waar dat er al gauw begeerte is in de a.s. werknemer, die dus niet alleen werkt om aan het nodige voor zijn leven als vrij dier te komen, maar werkt om zich minderen (op vele dimensies) aan te kunnen schaffen, resp. om zich niet de mindere ( weer vele dimensies) van alle anderen te hoeven voelen. Zodra de een of andere begeerte in iemand is gewekt gaan de juristen van zijn 'vrije wil' spreken. Wat ze eigenlijk impliceren is: als je wilt, dan loop je even het zoveelste pad van het Boeddhisme af en dood je even de begeerte in je. Nu je dat niet doet, ben je vrij wild voor alle uitbuiters / gebruikers.
======================
Gebruiker en gebruikte tegelijk zijn: ons lot, onvermijdelijk
De geëmancipeerde gebruikten gebruiken elkaar, met de echte gebruikers als kapitaalverschaffende edelparasieten erboven, sturend. Zij, die gebruikende gebruikten beseffen dan ook helemaal niet meer wat hun situatie is, hoe de wereld in elkaar zit. Met hun ene aandeel en hun pensioen denken ze zelfs erbij te horen, bij die edelparasieten en willen die dus niet bij die naam noemen. Ze willen die niet zien als wat ze werkelijk zijn. Omdat ze het zelf (graag nog voor een veel groter deel, ja helemáál) zouden willen zijn.
Het is ook helemaal niet leuk om 'dat waar je ìn zit' te zíen, om 'dat je medeplichtig in en mededrager van het systeem bent' wèl te beseffen, want: je ziet zoveel [let op: dat heten 'uitwassen' hoor!] op televisie: kinderarbeid, het breken van stakingen, martelingen en beroepsziekten en zo.
==========
De centrale les van de propaganda voor de civilisatie, - die propaganda die reist op de rug van de reclame -, is: zoek het aangename en mijdt het onaangename. Precies met die instructie zitten ook al die paarden gevangen achter die belachelijk zwakke draadjes om hun weide. De emancipaten mijden het (immers onaangename) beseffen van het feit dat ze gebruikt worden, en op hun beurt gebruiken; ze mijden het begrijpen, benoemen en bespreken van dat feit, dat ze onvermijdelijk KENNEN, want ervaren, ondergaan, beleven, en waarbinnen ze (dat is het bewijs !) adequaat meespelen. Ze willen het niet weten. Ze laten zich graag voorliegen dat er sprake is van ruilen. [Zie de inleidingen en beginhoofdstukken van de schoolboeken 'economie'.]
===============
Dat was het 'economische' ongeziene. Er is ook het juridische ongeziene. De gebruikende gebruikten, dat zijn de gewone mensen. Die mensen snappen niet waarom de wetten niet gehandhaafd worden, waarom de advocaten de misdadigers vrij weten te krijgen, waarom de politie en justitie niet doen waar ze voor zijn: recidive voorkomen. Gewone mensen denken gewoon, dat is: zonder in de gaten te hebben dat ze met begrippen denken. Met andermans maaksels dus. Ze denken vaak logisch en dan kloppen de feiten niet met hun conclusies. Als iets verboden is, door mensen die er goed over nagedacht hebben en die er voor aangewezen zijn wetten te maken, hoe kan het dan zijn dat die wetten in heel veel gevallen niet gehandhaafd worden. Er is een aparte club lieden naast priesters en juristen bezig om díe burgers plat te praten, die niet door de centrale nieuwe helpers, de AFLEIDERS afdoende kunnen worden 'geholpen' hun vraag te vergeten. [Die nieuwe helpers zijn de organisatoren van SPELEN (sport en gokken dus).]
De gewone mensen begrijpen, vatten, snappen niet hoe het toch kan dat er onvoldoende politie is, dat """wij""" [een mens weet nooit wie tot de met die term benoemden behoort en wie niet, alleen van zichzelf weet vrijwel iedereen: 'ik niet'.] geen politiestaat willen. Dat is onwaar, de ware democraat wenst een politiestaat: natuurlijk, want de democratische manier om wetten en regelingen te maken is er immers om de best mogelijke te maken en die (zo dat nodig en wenselijk blijkt, omdat er toch een fout in geslopen is) veranderbaar, en wel zonder revolutie. De democratie is zelfs democratisch af te schaffen als er een betere methode gevonden wordt om aan de best-bedachte wetten, plannen, ondernemingen (projecten à la Kilpatrick) en regelingen te komen.
Als democratie niet daarvoor is, dan is ze verstandelijk onverdedigbaar. Dat is ze waarschijnlijk. Maar ja. Alleen wie wel aangepast is, maar het niet doorgekregen heeft, denkt dat het over de zaken gaat. Een paar dagen geleden antwoordde een aankomend politicus in Nederland op de vraag wat hij nog moest leren, als jong politicus: 'dat het in de politiek niet over de zaken gaat'. Echt waar, zei hij en zonder zich te verspreken of te vergissen: Het is altijd nog erger dan ik het uitschrijf, want zelf ben ik ook ooit aangepast en in de waan gebracht dat het om zaken ging (zou gaan).
Het gaat inderdaad niet om zaken, het gaat wat dat betreft nergens om: ze zijn nergens aan bezig, ze zijn doelloos aan het (anderen voor zich laten) ijveren en dat in onderlinge wedijver.
Het gaat in de civilisatie om het rangschikken der aanwezigen
[dus om het ongelijk verdelen van:
1. het aanzien, de bewondering, de aanvaarding, het er (zo centraal als mogelijk) bij horen en van
2. de buit (aan goederen en diensten) die wordt aangemaakt in de afgedwongen nijverheid]. [Wat op eigen initiatief wordt aangemaakt houdt de maker zelf of deelt hij zelf uit: die artefacten doen dus niet mee, als bewijzen van uitgeoefende macht en/of gemaakte veroveringen.]
Het veroorzaken en tonen van ongelijkheid in inkomen, bezit, macht en kennis-van-geheimen is voor geciviliseerden hun heilig doel.
=================
'Veel werkgelegenheid' betekent: 'het aanmaken van veel ongelijk-verdeelbaars'. 'Alle vrouwen aan het werk' was al lang het geval, maar ze deden vaak 'zinnigs thuis', dat toeviel aan hun man en kinderen en familie en buren en dus niet voor ongelijke verdeling beschikbaar was voor de gebruikers (die al of niet zelf gebruikten zijn of wel zuiver parasieten: edelparasieten of gewone laag-parasieten). Het was en is volstrekt propaganda dit 'aan het produceren van ongelijk-verdeelbaars zetten van de vrouwen' voor te stellen als 'emancipatie' en 'onafhankelijk-maken'. Het is gewoon: ze erbij in gebruik nemen voor het laten aanmaken van (meer) ongelijk-verdeelbaars.
Maar: het gemiddeld IQ, ook van vrouwen, is 100 en dat is laag, uiterst laag en, wat veel belangrijker is in deze: het verstand dàt er is, is grotendeels in onbruik: het functioneren (werken) ervan (met name als vuller van het bewustzijn en als planner van acties) wordt vervangen door het zo gepropageerde 'voelen' (bij discussiëren, debatteren en 'voor je mening uitkomen') en dan ook nog eens gehinderd door een vals bewustzijn: het een of andere willekeurig ontstane verzamelinkje begrippen van allerlei partijdige en in hokjes opdelende besprekingswijzen: een ratjetoe van termen uit psychologie, economie, politiek, roman-literatuur, juristerij, religies en meer van dat moois.
============
Het wereldgebeuren zal verlopen zoals de zoveeljaarlijkse grote trek van die lemmingen: ieder voor zich doen ze hun best te overleven en een plaats (ruimte) te vinden om te leven. Of je daar nu, zoals die diertjes geen gedachten bij aanmaakt of wel, dat maakt niets uit. Blind voor wat er aan het gebeuren is of met inzicht en overzicht erbij aanwezig, het maakt niets uit. Inzicht verwerven in je levenssituatie of postzegels verzamelen of wedstrijdschaatsen, het zijn gewoon gelijkwaardige nevengeschikte hobby's. Als je iets doet, maakt dat deel uit van het wereldgebeuren, dat kan niemand verhinderen. Om de gevolgen van wat jij doet allemaal op te sporen en ongedaan te maken, daar komt niemand aan toe. Jij zelf ook niet. Sommige mensen kunnen daar voor zich een goed gevoel bij aanmaken. 'Brownse bewegingen' heten dat bij roetdeeltjes in water. Er gebeurt van alles en het leidt tot niets. En als die roetdeeltjes dat beseften waren ze er dan gelukkiger om of zo? Wie zal het zeggen.
=================
De mensheid is aan geen enkel project (gezamenlijk van harte nagestreefd doel) bezig en de verhalen over goddelijke heilsplannen zijn oud en in onbruik. Die mensen die een beetje gebruiker zijn geworden zijn uit die ellende weg, waaruit dat goddelijk heilsplan de mensen zou voeren. Die mensen toen, in puur gebruik, was ook nog wijsgemaakt dat het hun zonde, hun schuld, hun vrije wilskeuze was die hen in ellende bracht en hield. De machthebbers waren ver weg en onzichtbaar, alleen de legers kwamen en deden deze mensen kwaad en de bezetters bleven en dwongen deze mensen tot arbeid en deze mensen wisten dat arbeid een straf was, een mishandeling, maar hen was wijsgemaakt dat die mishandeling / straf van God kwam. Wat ze dan misdaan hadden, dat herinnerden zij zich niet, maar hen werd verteld dat ooit hun voorvader ongehoorzaam was geweest en dat zij daarvoor nu moesten boeten met dit harde werken.
Dat hele verhaal was en is puur propaganda voor het systeem waarin mensengebruik centraal staat: edelparasieten worden er als 'door God aangewezen gezalfden' voorgesteld en 'de overheid' moet worden opgevat als met gezag bekleed, in plaats van als met wapens, misleiding en mishandeling werkende uitbuiters. Het verandert niets aan het systeem als de gebruikten uit hun midden een boegbeeld voor hun gebruikers mogen aanwijzen en die mogen toejuichen en zijn verjaardag mogen vieren. De gekozen politici maken niet de echte keuzes en die tweederangskeuzes waarmee ze achter het verloop van de economische wereldoorlog aanlopen en de rommel proberen op te ruimen, die nemen ze 'zonder last of ruggespraak' en die kunnen niet na en door een volgende verkiezing ongedaan worden gemaakt. Er bestaat niet zoiets als 'ongedaan maken', net zo min als er zoiets bestaat als 'waar maken'. Er is alleen DOEN. En dat doen gebeurt vrijwel 'in den blinde', want van de gevolgen van wat ik doe, kan ik maar een fractie vermoeden en nog minder voorzien en nog minder richten. Als het bedoelde gevolg ertussen zit, roepen ze als "hoera". Dát is dom.
En hoe groter de daden, hoe sterker en belangrijker dit blind-zijn wordt.
0 Reacties