Jaap Schot, 8 maart 2003

Al in eerdere opstellen schreef ik dat ik mijn tekstaanmaker ervoor gebruik (beloonde, dus africhtte) aan mijn geestesoor het voor MIJ ideale radioprogramma te laten horen. Er werd door MIJ geen rekening gehouden met het uitspreken of anderszins publiceren van die programma’s. Dat melden was en is slechts het raam van de raamvertelling. Het is maar voor de eigen verduidelijking, metabesprekend, dat ik zeg dat ik als een soort verkenner werk voor buitenaardsen, die hier willen komen voor deelnemend sociaal onderzoek en nu instructies nodig hebben: hoe zich te gedragen als mens; hoe in welke ‘samenlevingsvormen’. De afstand tot de woonplaneet van de andere levensvorm in kwestie is zo groot dat wat ik meld zeker 200 jaar geldig moet blijven. Alle actualiteit is slechts bruikbaar als ‘voorbeeld van’. De radio- en televisieprogramma’s worden ook, door anderen verzonden naar deze buitenaardse onderzoekers, maar ze zijn ontevreden over de bruikbaarheid van de daarin voorkomende tekst als instructies. De afstand, de distantie, is te zelden aanwezig, blijkt geen algemeen doel van de sprekers. Men zegt er niet steeds bij waar dat wat men aanwijst een voorbeeld van is.
=========
Dat is alleen maar een raamvertelling. Daarbinnen zijn mijn opstellen te begrijpen. Mijn manier van schrijven is ontstaan uit mijn werk als leraar en docent. Maar dat werk deed ik zó dat het voor nieuwkomers op aarde van belang zou zijn geweest de lessen te volgen. Alles wat een leerling of student reeds meesjouwde als inhoud van zijn apperceptieve massa moest als opgedaan, opgelopen, aangesmeerd toevalligs worden aangewezen, net als wat in mijn apperceptieve massa plaats had en daardoor plaatsvond, plaats greep, gebeurde.
========
Deze civilisatie is niet planmatig constructief bezig. Ze is zeer bezig, maar met om aandacht, genegenheid, respect en bewondering vechtend rangschikken en onopzettelijke met het aanrichten van de daaraan, aan dat gevecht, klevende schade aan zichzelf als dier, aan de soortgenoten, aan al waarvan men zegt dat het leeft en aan al waarvan niemand nog zegt dat het leeft.
==========
Deze civilisatie is niet planmatig constructief bezig. De suggestie ‘over een samenhangende eenheid te spreken’, die uitgaat van het gebruik van de term ‘deze civilisatie’ is bedrieglijk. Elkaar bestrijdende legers vormen geen eenheid en voeren geen gezamenlijk plan uit. Het doel van vrijwel alle constructieve groepen (ondernemingen) is het de constructieve bezigheden van andere groepen te overtreffen en verouderd te maken, ervoor te zorgen dat de maaksels van die anderen als oud vuil zullen worden weggegooid en/of verachtelijk aan de armen gegeven waar ze nog goed genoeg voor zijn, armen die zich dan door het krijgen van tweedehands en verouderd materiaal vernederd (dienen te) voelen. Wie het betalen kan gebruikt koopwaar twee maal in het kader van de rangschikking: het nieuwste beste om te tonen dat hij het zich veroorloven kan en het verouderde om degene aan wie hij het doorgeeft of doorverkoopt aan te wijzen als zijn mindere, als lager van rang. Die truc houdt vele, grote, schijnbaar constructieve vernieuwende industrieën op gang. Schijn.
======== 8-3-03 15:48||8-3-03 15:49:
“Zomergasten” heette dat televisieprogramma waar willekeurige Nederlanders de gelegenheid kregen hun ideale avond televisie gestalte te geven, te vullen. Die avond werd dan uitgezonden. Zo ongeveer is de bezigheid die vele mensen als ze hun tekstaanmaker gebruiken [let wel: die gebruiker is onbewust bezig en slechts als consument echt bewust]. “Iedereen” maakt (thuis en/of elders) zijn eigen ideale bezighouderijprogramma. “Iedereen” vult zijn eigen vrije tijd naar eigen wensen in. Of laat dat na en ‘verveelt’ zich. Heel veel mensen láten zich bezighouden, door radio en televisie en ‘hoge cultuur’ en ‘manifestaties’ en ‘pretparken’ en zo’.
=========
Dat kan iedereen anderen zien en horen doen. Dat is dus niet iets wat ik hoef te melden.
=======
Wat doe IK? 8-3-03 15:56