Erdogan heeft zijn land teruggetrokken uit het Istanbul-verdrag, dat geweld tegen vrouwen bestrijdt. Volgens zijn partij is de inhoud van dat Europese verdrag niet in lijn met de traditionele familiewaarden in de Turkse samenleving.
Die term “traditionele familiewaarden” kan zo opgenomen worden in Jaaps verdoezelwoordenboek. Zullen we het maar vertalen als “het onvervreemdbare patriarchale recht om van vrouwen tweederangsburgers te maken”?
Traditionele familiewaarden betekent ook het recht om mensen met een andere seksuele voorkeur te mogen discrimineren.
Is dit nu verdoezelen? Volgens mij verdoezelt Erdogan niets: hij wil terug naar de traditionele waarden en blaast het verdrag op dat een emanciperende strekking heeft.
Verdoezeling zie ik in eufemistisch taalgebruik, bijv. herstructureren voor een ontslagronde, paaspauze voor een lockdown (de Belgische premier), de begroting optimaliseren voor bezuinigen enz.
Ik denk dat je een onderscheid moet maken tussen (1) een maatregel die iets verdoezelt (2) het taalgebruik waarmee dit wordt uitgedrukt. Neem nu ‘de werklozen activeren’: in België altijd verkocht als een positieve maatregel om mensen weer aan een baan te helpen, in werkelijkheid een dwangsysteem van sollicitatieopvolging (met soms schorsing van uitkeringen als resultaat). We hebben dus een maatregel (de werklozen opjagen) en de eufemistische uitdrukking (ze activeren).