Het vertrekpunt voor een essay kan werkelijk van alles kan zijn. Het eigenlijke onderwerp wordt regelmatig pas na enige tijd zichtbaar. De haven van waaruit ooit vertrokken is, kan zelfs totaal achter de horizon verdwenen zijn.
Jaap onderkende dat verschijnsel in zijn schrijfwerk, maar trok zich daar niets van aan. Probleem is echter dat er nogal wat ongedurige lezers zijn. De kans dat zij al afgehaakt zijn, voordat het eigenlijke onderwerp aan bod komt, is niet denkbeeldig. Dit geldt vooral als een schrijfsel begint met een verwijzing naar een moeilijk, of zeer onalledaags, onderwerp.

Zo begon ik onlangs de blog “Taal is het probleem!” met het begrip quantummechanica. Achteraf gezien zou het me niet verbazen als veel lezers het toen al meteen voor gezien hielden.
Dat is jammer, omdat de verwijzing naar het essay “Verlichting van de Woe-Li Meesters” daarmee finaal gemist wordt. Het eigenlijke onderwerp van dat betoog

De werkelijkheid is niet van woorden gemaakt

is immers zeer de moeite waard.

Nu wil ik wijzen op een uitvoerig essay, waarbij Jaap uitgaat van iets dat hij “van horen zeggen” had. Het bijbehorende SF-verhaal heb ik opgezocht en zodoende kwam ik op de titel “Welkom op Gor”.
Het eigenlijke onderwerp van dit betoog is

Wat doen wij in hemelsnaam met onze vrije tijd?

Jaap stelt dat de tijd waarin "niets nodigs" voor ons te doen is, op vele manieren verdaan wordt. Ik stel voor die vrije tijd niet te verdoen, maar aan te wenden om iets zinnigs te doen. Zoals zelfstandig nadenken over de stof die in dit essay wordt aangedragen.
Durft u het aan geen ongedurige lezer te zijn?

Klik op afbeelding om te vergroten